Құтсыз көбелек – Ғафу Қайырбеков

(Сын ретінде)

Көз жеткісіз көк алап,
Келеміз біз аралап.
Жел сабақты шайқаған,
Сабақ желге айтады ән.
Айырылдым деп дәнінен —
Түсіндірер әнімен.
Қайда дәні, алтыны,
Тиді ненің салқыны?
Піскен дәнді, не керек,
Жеп қойыпты көбелек.
Тиген екен қырғидай,
Қалдырмаған бір бидай.
Кеткен еңбек, талай күн,
Қараймын да аяймын.
«Көбелек жауыз екен! — деп,
Айтса оны, бекер — деп,
Бет бақтырмас көп «білгіш»,
Өткенге тек өкінгіш.
Көбелек ұшар, жоғалар,
Тағы да сабақ дән алар.
Сабақ алсын кей «маман» —
Деген келді ой маған.