Өлең, жыр, ақындар

Жан-жарым, түбінде сол көк теректің...

  • 30.05.2019
  • 0
  • 0
  • 6486
Жан-жарым, түбінде сол көк теректің
Өзіңді сүйдім алғаш, өкпелеттім.
Сәл жүдеп үміт қайта бір тірілген
Кезінде жас үзілді кірпігіңнен.

Сол бір жас домалап кеп жерге түсті,
Жер-дағы сезімдерді тербетісті.
Сол кеште гүл ұсынды дала-мықты,
Біз бердік айырбасқа балалықты.

Балалық қалды солай жас боп тамып,
Келеді кеудемізде басқа от жанып.
Мен қазір жалғызыңмын – ая, жұбай,
Жазғы кеш, болса да гүл баяғыдай.

Бір тамған көз жастарың бетімді енді
Дәл ондай күйдірмейтін секілденді.
Сонда да ыстықсың сен – бір аптабы,
Өз бейнең өміріме тұрақтады.

Өзіңді аялатқан, өкпелеткен,
Алыстап кеттік қой біз көк теректен.
Терек тұр бояуымен баяғы көк
Жастықтың адастырмас маягі боп.
Барып жүр оған енді басқа жігіт,
Басқа қыз тамшы жасын тастады үзіп…



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бейнет биігінен

  • 0
  • 0

Бейнетқорым, шылым сор,
түтіндет бір, түтіндет
шылым сорғаннан басқа табарың аз, күтім жоқ,
Желге қарап кісінер

Толық

Мұхтар қайтқанда

  • 0
  • 0

Кетті ұлы адам. Қайда кетті? Кім білген,
Кетті әйтеуір хош айтысып бұл күнмен.
Жас ұялап қимас көздер қалды артта,
Аспанының ақ иығын ілдірген.

Толық

Бес бұтақ

  • 0
  • 0

Бала деген ерке екен, ертегі екен,
ертегіше тыңдаймын, еркелетем.
Ертегі үшін мен бейне мықты роман —
мұқабамның өзімен ықтыра алам.

Толық

Қарап көріңіз