Өлең, жыр, ақындар

Кісі бола қалғаным жоқ мен демде...

  • 01.06.2019
  • 0
  • 0
  • 2987
Кісі бола қалғаным жоқ мен демде,
Өз ойымнан өзім талай айныдым.
Шын айтсаң да сын айтуға келгенде
Керек екен парасаттың байлығы.
Кей сәттері қамалып кеп шіркін ой
Жаңсақ алған адымыңды айыптар.
Су бетінде жүзіп көрші... күлкі ғой,
Ескегің жоқ, таяуың жоқ, қайық бар.
Сол қайықтай шыр-көбелек айналып,
Иге көніп, иірімге бір шығып,
Бұралқы жел кетеді деп қайда алып,
Жағалауға қарап қоям күрсініп.
Кейде аяқты нықтап келіп тіреймін,
Кейде алысқа үрейімді ап жан ұшып.
Судың бетін алақанмен күреймін,
Толқындардың сақалына жабысып...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қақпа алдындағы қарт

  • 0
  • 0

Тау жақ шетте көк қақпа бар,
көк қақпа
ашылмайды деседі
анау-мынау тоқпаққа.

Толық

Шегініс

  • 0
  • 0

Қошалақ құм маңдайында Күн тұрды,
қабағында сенің жұмбақ мұң тұрды —
Сол екеуін салыстырып қарап ем,
жаным менің үркіп қалды бір түрлі.

Толық

Әйелдер

  • 0
  • 0

Арулар деп бастасаң-ақ бір ойды
Ой соңын жұрт төсекке әкеп тірейді:
елестейді етектер мен балтырлар,
елестейді жасты көздер үрейлі.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар