Самал, самал, сері самал, сал самал...

Самал, самал, сері самал, сал самал,
Самал жұтып, сана жұтып тамсанам.
Бұл өмірде қайғылы екен қанша адам,
Бұл өмірде бақытты екен қанша адам!

Соның бірі – мен емес пе, мен екем,
Еңбек, бейнет болды менің мерекем.
«Құдайға да», адамға да – бір тірлік,
Бір тірлікті бәріңмен де тең етем.

Мен біреуді, мені біреу тербетті,
Жер-анаға өзге өнерді бермепті.
Адамзаттың рахатын, бақытын
Бағзы біреу қинап аққан тер депті.

Самал, самал, құлақ салшы сөзіме,
Кептірмеші, тер құйылсын көзіме.
Өзгелерге кешіретін кінәні
Кешірмеймін (қайғым осы) өзіме!

---