Ұлы Сұлтан Аяповке айтқаны

Ағаң ем отыратын тілегінде,
Ойынды отырамын білемін де.
Қамқорлық қай уақытта қылғаннан соң,
Марқайып мәз боламын күлемін де.
Калошым киіп жүрген көнерген соң,
Шөп-шалаң дейді де тұрат-ды ілемін де.
Аяққа басқа ылаж болмаған соң,
Тастамай таңып жүрмін сілемінде.
Күз өтіп, күн суытып бара жатыр,
Жан інім, жалаң аяқ жүремін бе?
Іреті болмайтұғын бола қойса,
Көн тауып күні ілгері бүремін бе?

1936.

---