Өлең, жыр, ақындар

Поэзия тәңірің бас иетін

  • 02.06.2019
  • 0
  • 1
  • 3160
Поэзия тәңірің бас иетін,
Шабыт шалқар тым ерте қиылыпты.
Қу жалғанға сыймаған қасиеттім,
Бір бұрышы Кеңсайдың бұйырыпты.
Кешір, Мұқа,
Кеш келдім қабіріңе,
Тіршіліктің мен дағы бір құлымын.
Баяғы өмір жетпеген қадіріңе,
Шындығым жоқ,
Мұңдымын,
Жыр қылығым.
Басың биік,
Жүзіңнен шашылып нұр,
Жанарыңның жарқылы мұқалмаған.
Қайта қара қайғысын жасырып тұр,
Үлбіреген үміті жұқармаған.
Пенде ғұмыр бағынбай әміріне,
Жырға арнадың тірлікті
Жерініп пе ең?
Кешір, Мұқа, кеш келдім қабіріңе,
Сенсіз қараң дүние егіліп тұр.



Пікірлер (1)

қарақат

керемет

Пікір қалдырыңыз

Мен ақын боп сөйлеп тұрып мінбеден

  • 0
  • 0

Асқан жүйрік жылдарыңа не істерсің?
Аянышты әлсіреген үнменен:
«Жастығымды, мастығымды кеш» дерсің.
Мен ақын боп, сөйлеп тұрсам мінбеден.

Толық

Қазақстан

  • 0
  • 0

Мынау жалпақ жердегі,
Менің жұмақ мекенім.
Тағдыр оның ермегі,
Болашағы жеке мұң.

Толық

Ең сүйікті адамым

  • 0
  • 0

Жұбанбаймын, сені де жұбатпаймын,
Көздеріңнен көз алмай тесілемін.
Жалындыру дегенді ұнатпаймын,
Кешір десең, бәрін де кешіремін.

Толық

Қарап көріңіз