Өлең, жыр, ақындар

Гүл қала еді

  • 03.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1284
Гүл қала еді.
Атанды күзгі қала.
Сағынатын сазымен сізді ғана,
Менсінбейді бұл қала жырларымды
Әлі санап жүр ме екен бізді бала.
Көктем еді жайнаған Күз басынды.
Ызғарлы кеш арманым құз басында.
Бала кездей сыр айтам көк терекке
Мені күтіп тұрсаңыз сіз қасында.
Көк терекке жүгінем
Бала сынды.
Түсінбейді бұл қала қарасымды.
Сізді күтіп қаңғырам қара басым
Жастығымды өткізбей жарасымды.
Өлең өлмес десем де Жырым тәмам.
Орда бұзбай өртенген түрім жаман.
Сізге ғашық болғаным – бар айыбым,
Күнәсі көп қалада сырым аман.
Көкте құдай, жерде сіз, жырым, балам.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Егілсем елім елер ме

  • 0
  • 0

Егілсем елім елер ме,
Жеңілсем жерім жебер ме?
О, Алла, қалай адастым,
Айырмай ақ пен қара істі?

Толық

Жанымның жарасын ұғын

  • 0
  • 0

Жанымның жарасын ұғын,
Тәнімнің санасы мығым.
Мазалап, жазалап болсаң,
Кел-дағы алдыма жығыл.

Толық

Бойымда байырғы аза мұң

  • 0
  • 0

Бойымда байырғы аза мұң,
Ақымақ хаттарды несіне жазамын?
Өзіңе кезігіп,
Сезімге күң болдым

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар