Өлең, жыр, ақындар

Күзгі Алматы

  • 03.06.2019
  • 0
  • 0
  • 3478
Күз келгенде Алматы жабығады.
Жылу таппай, суыққа бағынады.
Ол да жазған қыздардай бірді сүйер
Алатауын еңкеймес сағынады.
Күз келгенде Алматы қалтырайды,
Жапырақтар желге ұшқан ән құрайды.
Шаршады ма, арманын аңсады ма,
Түндерде ояу, шамдары жалтырайды.
Күз кештері жалғыздық басынады,
Жұрт сияқты Алматы асығады.
Үміттерін ұлғайтып берер таңдар
Кірпігіне қылығын жасырады.
Тәні сұлу, жаны аппақ ашық үнді
Бұл Алматы сүймейді жасығыңды.
Күзбен бірге тоңазып, мұңайып тұр
О, Алатау, аймала ғашығыңды!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қара өлеңнің хандығы

  • 0
  • 0

Бақыт қайда? Дауысым қайдалаған,
Бәлкім, барып қайттым да қасына мың.
Алатаудың ақ төсін аймалаған
Қара түннің тығылып шашына мұң.

Толық

Жаның

  • 0
  • 0

Жаның,
Армандарға тұнған
Тәнің
Құр қалмаған жырдан.

Толық

Өзіне өзі жұт пенде

  • 0
  • 0

Өзіне өзі жұт пенде,
Бақыты келмес күткенде.
Ертеңің сенің не болмақ,
Ертегің енді біткендей.

Толық

Қарап көріңіз