Өлең, жыр, ақындар

Ауылға аттанарда

  • 10.06.2019
  • 0
  • 0
  • 2583
(Ә.Қайыровқа)

Шаһари шақтар шырай бермеді шабытқа,
Бет бұрдым талай белгісіз,бұлдыр бағытқа.
Бес қабат үйдің тар бөлмесіне таңылдым,
Сөнген сезімдей, қақшитқан қайың табытқа.

Тамұқтың,бейне, жаһаннамында «саялы»
Қамықтым кейде алақан таппай аялы,
Аттандым сосын сахара сары далама
«Бәледен қашқан Машайық құсып» баяғы...

Ақжарма дәурен бізден де сөйтіп алыстап,
Тарттым да кеттім Ақжайықты өрлеп, қарыштап.
Алқам да, салқам феодалша өмір сүрмекке,
Ауылға барып Аманқос құсап мал ұстап...

Бау-бақты кезсем бойыма болды күш өнер,
Шабытпен сосын өлеңге кірсем - іс өнер.
Шаршаған шақта «Шырақтың» шулы барында,
Әлеке, енді сыраңды менсіз іше бер...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ұрпақ сөзі: «Абайлаңдар, адамдар»

  • 0
  • 0

Тірлік деген толқынды теңіз бе әсем,
Сол тірліктің бетінде көп із кешем.
Өтінемін,
Сөзіме сеніңіздер,

Толық

Сен кім едің?

  • 0
  • 0

Ол ақынды көрге бір-ақ тепкенбіз,
Ол ақынсыз өтіп жатыр көктем, күз...
Келді менің енді өзіңді бір көргім,
Сен кім едің, Марат тастап кеткен қыз?!

Толық

Астананың аруы

  • 0
  • 2

Ақ дидарың-ай, сенің ақ дидарың,
Сезесің бе кеудемде от-күй барын,
Жүрегімді сен неге көп қинадың?
Қас-қабағың-ай сенің, қас қабағың,

Толық

Қарап көріңіз