Өлең, жыр, ақындар

Қасымға

  • 10.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1748
Мынау жатқан жалыны өшіп Қасым ба?..
Ақын еді туған ұлы ғасырда,
Бұлтқа бөлеп дауыл шайқап туғызған,
Жарқылдатып меңзеп бейне жасынға.
Еркін өмір құшағында ержетіп,
Қақты қанат ұқсап түлек лашынға.
Алып топшы жыр қанатын сермеді,
Шығар ма деп дүние шыңның басына.
Өр кеудесі жыр көгінен бүгілмей,
Ойда арманы халық арнаған жүгіндей,
Ұшты арқалап алғыр талант әр ақын,
Тізе бүгіп жалықтым деп жүгінбей.
Бүгін көзін ақын жұмған өмірден,
Жыры қалды жалынменен өрілген,
Өлді деуге ақынды ауыз бармайды,
Оның жыры жоғары тұр өлімнен.

1955



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жан жарым

  • 0
  • 0

Толықсып тоғай, бұлбұл сайрап,
Сығалады ай бұтақтардан.
Жарқырап көктен аққан жұлдыз,
Мөлдіреп шық шөпті малған.

Толық

Мәдениет бағында

  • 0
  • 0

Аршып ағаш жапырағын бұтақтан,
Күз сұрын ап бақты мүлде жұтатқан,
Күн шұғыласы үрей жерге үңіліп,
Әлсіз жылу қытықтайды жырақтан.

Толық

Ана әмірі

  • 0
  • 0

Сүмбіле түні мұнартып,
Жүзді ай аспан еркесі,
Малынды шыққа бу тартып,
Днепрдің өлкесі.

Толық

Қарап көріңіз