Өлең, жыр, ақындар

Қасымға

  • 10.06.2019
  • 0
  • 0
  • 2030
Мынау жатқан жалыны өшіп Қасым ба?..
Ақын еді туған ұлы ғасырда,
Бұлтқа бөлеп дауыл шайқап туғызған,
Жарқылдатып меңзеп бейне жасынға.
Еркін өмір құшағында ержетіп,
Қақты қанат ұқсап түлек лашынға.
Алып топшы жыр қанатын сермеді,
Шығар ма деп дүние шыңның басына.
Өр кеудесі жыр көгінен бүгілмей,
Ойда арманы халық арнаған жүгіндей,
Ұшты арқалап алғыр талант әр ақын,
Тізе бүгіп жалықтым деп жүгінбей.
Бүгін көзін ақын жұмған өмірден,
Жыры қалды жалынменен өрілген,
Өлді деуге ақынды ауыз бармайды,
Оның жыры жоғары тұр өлімнен.

1955



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Азамат арманы

  • 0
  • 3

Мал бағып тыныштықта жүрдік елде,
Аңсадық еркіндікті туған жерде.
Күн туып ер басына, ел күйзеліп,
Көз сүзіп көрінгенге болдық пенде.

Толық

Үйтас

  • 0
  • 0

Құлазып Үйтас елсізде,
Талайғы сырды қозғайды.
Көрген қызық жас кезде,
Өмір де ойдан тозбайды.

Толық

Жас сұңқарға

  • 0
  • 0

Ұшқыш гвардеец Байсұлтановқа
Қиыр шексіз теңіз майдан,
Одан да үлкен шексіз аспан,
Көк қияға қанат жайған,

Толық

Қарап көріңіз