Өлең, жыр, ақындар

Жылылық Отаны

  • 14.06.2019
  • 0
  • 0
  • 2804
Менің кеудем — жылылықтың Отаны,
Түнсіз таңдар алма-кезек атады.
Алатаудың мәңгі ерімес мұз-қары
Жүрегімде еріп кетіп жатады.
Мұңға батқан қара ормандар, шынарлар
Жүрегімде айығады мұнардан.
Мынау ғажап жылылықтан нәр алып,
Күнге қолын созар сонда мың арман.
Қожа болам ғаламға деп қасқарған,
Шомбал тастан қол жинаған асқарлар —
Жылылықты алу үшін құшаққа
Қақ жарылар,
Тарс айрылар тастар да.
Ешқашанда болмаса да дәл бұлай,
Ісім менің жүрсе де әлі мандымай,
Мұның бәрі тек кеудеде болған жай,
Түнсіз таңдар кеудемде тұр қалғымай!
Менің кеудем — жылылықтың Отаны,
Түнсіз таңдар кезек-кезек атады.
...Қыс түнінде жидек қаққан
Жұлдыздар
Жүрегіме еріп түсіп жатады!
Тірлік маған жүгін артып сан батпан,
Қара түнек қаптаса да жан-жақтан —
Кеудемдегі таңдарымды қалғытпай
Кешем өмір —
Атқанынша
Мәңгі Ақ Таң! 



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өлекселер патшалығы

  • 0
  • 0

Көзіңнің күн тамады шарасынан,
Сөзіңнің қан тамады жарасынан.
Сау шыққан аздың бірі сенсің, апа,
Қаптаған өлекселер арасынан.

Толық

Түнгі түңілу

  • 0
  • 0

Шаруаның бәрі — шартарап,
Күледі Ай маған шалқалап.
Көшеде көшіп келемін,
Уайым, қайғы арқалап.

Толық

Көне қыстауда

  • 0
  • 0

Көне қыстау.
Тұр таудың төбесі ұлып...
Шәуілдейді ақ күшік, енесі үріп.
Елесі ұрып кетті ме бала шақтың,

Толық

Қарап көріңіз