Жылылық Отаны – Светқали Нұржан

Менің кеудем — жылылықтың Отаны,
Түнсіз таңдар алма-кезек атады.
Алатаудың мәңгі ерімес мұз-қары
Жүрегімде еріп кетіп жатады.
Мұңға батқан қара ормандар, шынарлар
Жүрегімде айығады мұнардан.
Мынау ғажап жылылықтан нәр алып,
Күнге қолын созар сонда мың арман.
Қожа болам ғаламға деп қасқарған,
Шомбал тастан қол жинаған асқарлар —
Жылылықты алу үшін құшаққа
Қақ жарылар,
Тарс айрылар тастар да.
Ешқашанда болмаса да дәл бұлай,
Ісім менің жүрсе де әлі мандымай,
Мұның бәрі тек кеудеде болған жай,
Түнсіз таңдар кеудемде тұр қалғымай!
Менің кеудем — жылылықтың Отаны,
Түнсіз таңдар кезек-кезек атады.
...Қыс түнінде жидек қаққан
Жұлдыздар
Жүрегіме еріп түсіп жатады!
Тірлік маған жүгін артып сан батпан,
Қара түнек қаптаса да жан-жақтан —
Кеудемдегі таңдарымды қалғытпай
Кешем өмір —
Атқанынша
Мәңгі Ақ Таң!