Өлең, жыр, ақындар

Ағаштар жыры

  • 16.06.2019
  • 0
  • 1
  • 1916
Күннің нұры төгілмеген түс қалмай,
Қыс қыңсылап жылап кетті мыстандай.
Ағаштардың тілі шығып әп - сәтте,
Сайрап берді жапырақтар құс таңдай.

Айтысты олар: қыстың қалай қысқанын,
Күштілердің тек құртуға құштарын;
Кәрлі Сұсқа бас имеген еменді
Қанжарлы аяз жарып салған тұстарын.
Мағұлым қылды, үсік ұрып тоңғанын,
Тамырларын құрсаулаған тоң барын;
Қабақ түйіп айбат шеккен теректің
Сытырлатып сындырғанын қолдарын ...
Ұлы Үрейдің ауызынан бір үн кеп,
Суық алған бойы кейде дірілдеп;
Күллі ағаш, тал ақындарға айналып,
Шықты жаздай шындықты айтып күбірлеп.
Олар да енді жырлар болды абайша,
Ағаш та ақын! —
Қасіреті молайса.
... Тамырларын тап басқасын Тажал - қол,
Жапырағын тат баспасын қалайша?! —
Жетті, сөйтіп, Желтоқсанның түндері. —
Тажал - саусақ төнді тағы бүргелі.
Ыршып түсіп жатты қарға былғанып,
Ағаштардың қан - қан болған тілдері.
Бар маңайды басып қалған әппақ күл ...
"Кәрі құда" — ақтабан қыс таптап тұр.
Жер сабалап жылайды ағаш.
Діңінде
Сәтін күтіп бұғып жатыр қаптап бүр ...

Желтоқсан, 1987 ж. Құрық кенті.



Пікірлер (1)

Райгул

Тамаша

Пікір қалдырыңыз

Сордағы із

  • 0
  • 0

Үңірейген құрдым, тылсым өңешін.
Қайттық бүгін ұлы ақынды өлтіріп,
Көрін қаздық, көмдік жылдам жең түріп.
Қаштық сосын төмен қарай жөңкіліп,

Толық

Таң қауызын жарғанда

  • 0
  • 0

Бір Жаратқан барлығын жұп жаратқан,
Жалқымын деп, ендеше, мұңға батпан.
Жұлдыз өніп жатады сыңарымен,
Жапырағы жайқалған түн дарақтан.

Толық

Тағы да жалғыз аққу хақында

  • 0
  • 0

Айдыныңды қай сойқан ойран еткен? —
Үйректер жүр маңыңда майға бөккен.
Жалғыз қалған жағада,
Мұңдық аққу,

Толық

Қарап көріңіз