керемет
Араладым біраз күн Еділдің саға өлкесін. Қазақты көрдім қуарған Жүк тасып, тескен желкесін.
Өмір – көпір, от үстінде салынған, Діңгектері зәндем отқа малынған. Қорқу білме, аяқтарың таймасын, Ойнап қана өт, шарпу көрме жалыннан!
Қазағым, таянды ғой қылта мойын, Жер, мал кетіп, бос қалды біздің қойын. Қарашы өзіңе өзің көз жүгіртіп, Жараспас бұдан былай күлкі-ойын.
Қателік орын алды
SYSTEM INFO
Пердеева Аяулым
керемет