Өлең, жыр, ақындар

Есек пен қоян

  • 10.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1148
Есек құс па, біл аңдай,
Ұшуға епсіз пақырың,
Бірақ та, ол мақтанады шытылып;
Ақырып,
Аңдарды жүр қатырып
Ұша алам деп атылып,
Көк төсінде сарышымшықтай бұлаңдай,
Немесе ұрандай –
Қырандай!
Қоян айтты: «Ал, ұша ғой, есерім».
«Уа, қорқақ қылиым, –
Деді Есек, – мен боламын қырғиың,
Бірақ, ұшқым келмейді». «Ұша қойшы, Есегім, –
Деді Қоян өтініп,
Кетті Есек секіріп,
Топ етті шұңқырға;
Поп болмасаң, шапанына ұмтылма.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Алатау аясында

  • 0
  • 0

Жетісу – жер жаннатым,
Әсем қалам Алматым.
Өлеңімді алғашқы
Бір өзіңе арнадым.

Толық

Туған жердің тасы

  • 0
  • 0

Туған жердің тасы да қамбат маған,
Туған жерсіз таң атып, күн батпаған.
Алғаш кесіп анашым кіндігімді,
Осы жерде бесікке құндақтаған.

Толық

Алматыма қарашы

  • 0
  • 0

Жүрсең сен аясында Алматының,
Табасың саясында жанға тыным.
Қайтесің Қаратеңіз, Қырымдарды
Артық жер Алматыдан бар ма күнім?

Толық

Қарап көріңіз