Өлең, жыр, ақындар

Есек пен қоян

  • 10.08.2019
  • 0
  • 0
  • 964
Есек құс па, біл аңдай,
Ұшуға епсіз пақырың,
Бірақ та, ол мақтанады шытылып;
Ақырып,
Аңдарды жүр қатырып
Ұша алам деп атылып,
Көк төсінде сарышымшықтай бұлаңдай,
Немесе ұрандай –
Қырандай!
Қоян айтты: «Ал, ұша ғой, есерім».
«Уа, қорқақ қылиым, –
Деді Есек, – мен боламын қырғиың,
Бірақ, ұшқым келмейді». «Ұша қойшы, Есегім, –
Деді Қоян өтініп,
Кетті Есек секіріп,
Топ етті шұңқырға;
Поп болмасаң, шапанына ұмтылма.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көзжұмбай

  • 0
  • 0

Төсекте керіліп жатты,
Ұйқыға беріліп жатты.
Ең арысы, сағатқа қарау үшін,
Көзін ашуға да ерініп жатты.

Толық

Қапшағай

  • 0
  • 0

Атады онда балқып таң,
Айдын-шалқар Қапшағай.
Қапшағайды шалқытқан
Қонаевтай жақсы ағай.

Толық

Тасбақа

  • 0
  • 0

«Асты-үсті тарғыл тас,
Ортасыңда шандыр бас»,
Анау-мынау жауына
Оңайлықпен алдырмас.

Толық

Қарап көріңіз