Алланың құлы – пендемін – Абдрахман Асылбек

О, Алла, Алла!
Мына өмірде дарқан
Еркін өмір сүруім
Сенің арқаң.
Кейде шалқып кетсем де,
Кейде артық кетсем де,
Бәрінің тізгіні тек сенде,
Өз еркің не етсең де...
* * *
Сен маған бәрін бердің,
Ақындық дарын бердің.
Тура айтатын жалын бердің,
Көкірек көзі – әнін бердің.
Өмірді түсінудің мәнін бердің.
Сұлулықты түсінудің сәнін бердің
Әнді ұғынудың әрін бердің,
Қысқасы: өмірдегі жақсылықты
Түсінудің бәрін бердің.
Бірақ, мен қабылдай алдым ба?
Әлде қабылдай алмай қалдым ба?
* * *
Адамның ұлы,
Алланың құлы пендемін,
Ақылға кендемін.
Ойым өрде болғанымен,
Өзім жердемін.
Бар болса еліме бергенім,
Сыйлымын, төрдемін.
Дүние болса сенгенім,
Иесіз қалар шашылып,
Өмірлік жиған-тергенім.
Онда менің өлгенім,
Өзімді-өзім көмгенім.