Сезім – adletkarimov

Қауырсын...
Жүректі жел мүжіп
Дегендей әбден сабылсын
Тұрады ылғи сел жүзіп
Түннен де...
Жалықтым көшеден сан жүрген
Көңілді қашырған күннен де
Ілесіп кеткен жаңбырмен
Ұршықтай...
Иіріп мені дуалап
Кеудеме кіріп бір шықпай
Келемін соны қуалап
Оңай- ақ...
Жарықтың жарсыз шетінде
Махаббат атты желаяқ
Апарған еді көпірге
Көз ілмей...
Арылып біраз кірбіңнен
Құдды бір- сәби кезімдей
Таңдана қарап тұрдым мен
Не түрлі...
Кеудеме кеткендей жер сиып
Ақырын ғана бетімді
Сен болып кетті жел сүйіп
Сен үшін...