Өлең, жыр, ақындар

Мұң

  • Bain
  • 29.04.2015
  • 1
  • 1
  • 13335
Ғазиз басым құтыла алмай жаладан,
Жаудың қолы босамай тұр жағадан.
Жүректі жаншып, жанға түскен ауыр тас,
Ашу тасып, тамырды қуып тараған.
«Қара құлақ - қасқырдың шамы» дегендей,
«Мынау солай» - дегенге оғын қадаған.
Лаж бар ма болған соң заман осылай,
Шақ болып тұр сұңқарды құзғын талаған.
Жүйрік қиял дүниені айналып,
Дамыл таппай дәртке дәрмен қараған.
Мұңын шағып қалды «азамат» үміткер,
Түсінер деп көңілінде сәуле бар адам.



Пікірлер (1)

Ментай

Кушты

Пікір қалдырыңыз

Қазақ халқына діни бір уағыз

  • 1
  • 1

Қазаққа дін хақында осы керек,
Мүбәда бұл секілді болса өрнек.
Духовный собраниеге біз қарасақ,
Дініміз қуат табар һәм бегірек.

Толық

Зар заман

  • 1
  • 3

Кез болған соң кер заман біздің баққа,
Жау жарағын асырып, міндік атқа.
Ел бастайтын ерлерге бұл бір зор сын,
Жаңа талап, жас ұлан, қарап жатпа.

Толық

Мүдәррис әфәндіге жазған бір мәктубім

  • 1
  • 0

З... әфәндия жолдадым хат,
Көре алмай дидарыңыз біз бұл сағат.
Мақсудым жатырқамай жанасуда,
Жан құмар жақсыларға біздің ғадәт.

Толық

Қарап көріңіз