Өмір сыры – Мухамбеткали Думан

Өмірді ойлап бір жырладым,
Ұғынған жан барма өмір сырларын?
Асығып барады қай жаққа,
Өткізіп жатыр тез жылдарын.
Шешкен жан барма өзі жұмбағын,
Сынаққа шыдай түс, сынбағын!
Талапты емес мен Тәңірден,
Бармақтай бағымды сұрадым.
Сенделіп, сезімге сенгендер,
Өмірден жеңіліп, женгендер
Ақ пен қараны тең басып,
Бақытты – өмірге келгендер!
Өмірім домбыра, күй едім,
Сыйлаймын, сүйгенді сүйемін!
Бақытты болуға үйреткен
Тағдырға басымды иемін!
Өсірсең,
Намыс – ұл, ар – қызың,
Болмас – ау, сол кезде қарызың.
Адам боп келген соң өмірге,
Адам боп қалу бұл – парызың!
Сәт сайын мына өмір жаңғырған,
Тамшыдай қалған бір жаңбырдан.
Берілген біздерге мүмкіндік –
Арайлап атқан бұл әрбір таң.
Оңынан атып таңдары,
Кей – кезде жанбас шамдары.
Мектептегідей емес бұл –
Өмірдің емтихандары ....