Бұл бетте «Тілім мәңгі жасайды» атты Гүлмира Абдрейм жазған тіл туралы өлең берілген.
Егер авторы өзіңіз болсаңыз - авторы өзім - дегенді де басып жіберсеңіз (жазудың үстіне басу керек). Қаламды басып өңдеуге болады. Сайысқа автордың өзі қатысуы керек!
Саусағымды қаусатады кейбір дос, Ендің – деп – сен, «Энциклопедияға». Құттықтауына, әрине, көңілім хош, Бірақ өмірім жарты бетке сия ма?!
Сарғайған сағынышқа шарасызбын, Сыздайды іш, сылып тастар жарасызбын. Сазымен домбыраның шертемін сыр, Сабына шағым өтпес санасыздың.
Сапырып көңіл күйін тереңдерден, Жасаймын сиқыр сусын өлеңдерден. Лебізім құлақ құрышын қандырады, Әлемде қашады тек кереңдерден.
Сарғайған сағыныштан, Рауаным, Ұйқысыз атты талай арай таңым. Туған ең атқанда таң рауандап, Атыңды қойдым содақ, ұқшы, жаным!
Әріптің отыз екі арасында, Қазақтың көрдім шарқы – шамасын да. Білмеймін асылмын ба, масылмын ба, Біреумен келе алмадым жарасымға.
Ойнайды бала топырақпен, Апыл-тапыл басқанда. Өтеді өмір шоқырақпен, Кәріден де, жастан да.
Хабарлама
INFO
Модератор
Егер авторы өзіңіз болсаңыз - авторы өзім - дегенді де басып жіберсеңіз (жазудың үстіне басу керек).
Қаламды басып өңдеуге болады.
Сайысқа автордың өзі қатысуы керек!