Туған жерім – Нұрсултан Қожағұл

Туған жерім - кіндік тамған, қоныс тепкен мекенім,
Қызғалдақтай сенде өсіп, жарып шықтым, гүлдедім,
Асыр салып, асық атып, топырағыңда көп аунау –
Көз тартарлық табиғатта сұлулықты көргенім.

Туғанымда бет-әлпетім шуағыңнан нәр алған,
Содан бері бесігіңде жаңа өмір басталған.
Қарт таулар мен өр шыңдардың баурайларын құшақтап,
Күн көзінің әсерінен денем түгел жаралған.

Атамекен - Жерұйығым, Қазығұртым, алтыным,
Әрқашанда келе жатқан көш басының алдымын.
Шаң ілеспес дүбірлеткен сақтар мінген аттардың,
Туған жерім, білесің бе, қалықтаған жалымын.

Шексіз, шетсіз кең жайлаулы өркениетті даласың,
Тек менімен әр кездері ойнақтаған баласың.
Жасыл шелек шөп пен гүлді аяғыммен кезгенде,
Қуанасың, маған қарап, рахаттанып қаласың.

Сондықтан да, алтын бесік құндағым мен діңгегім,
Сенде өткізген бақытты сәт бар екен-ау күндерім –
Кең даламда ән мен жырды домбырамен жар салып,
Тәнті болып, сұлулықты шың басынан көргенім,

Көк аспанда бүркітпенен қыран болып қалықтап,
Төмен қарай саған қарап, есімде ғой, күлгенім.
Көз тігетін қаһар мінген жаулар болса алдыңда,
«Қазақпын» деп рухымменен есімде ғой жеңгенім.

Сондықтан да туған жерім жақсы дамып, көгердің
Міне, ұлың қарыштауда, көрсетуде өнерін!
Мен секілді туған жерін аялаған адамдар,
Іштерінен алғыс айтып, жырлауда көп өлеңін!