Өлең, жыр, ақындар

Күзгі көңіл

  • 29.01.2020
  • 0
  • 0
  • 1656
Көлегейлеп Күн нұрын,
Аспанның да қабағы қатуланып тұр бүгін.
Түрер оның желіккен жел түндігін...
Жұбатады ал, бірақ
Сабағына басын сүйеп жылап тұрған Гүлді кім?
Ауысқанда ауадағы ағыстар,
Бүрсеңдейді қанаттылар – таныс хал...
Қаусап қалған қара талдың басынан да бағы ұшқан.
Ал, адамдар бағыттары беймәлім –
Жапырақтарды жаншып кетіп барады
Бірі-бірімен жарысқан...
Естімейтін дүниені дүрбелең,
Ызыңдаған бағаналар тұр керең...
Көк пен жердің арасында дірілдеп,
Өмір жайлы өлең тұр тек өлмеген...
Көргендерім:
Жанарымның ішіндегі сурет екен сүреңсіз
Көңіліме үңілсем –
Ән салып тұр мәңгі Көктем бүрлеген.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қамшы

  • 0
  • 0

Бабалардан жаңғырып,
Бізге жеткен бар ғұрып.
Ұстамапты қамшыны,
Сабау үшін малды ұрып.

Толық

Соңғы сапар

  • 0
  • 0

Жаратқаннан жетті жарлық,
Аласарды биігім.
Өзіңменен кетті барлық,
Әлемдегі мейірім.

Толық

Сүреңсіз шақ

  • 0
  • 0

Қара жерге шаруаның тері сіңіп,
Жомарт күзден күтетін ел іші үміт...
Сарала жапырақтар жоғалыпты,
Кеткен-ау қарашаның желі ұшырып.

Толық