Өлең, жыр, ақындар

Қара қия

  • 05.04.2020
  • 0
  • 0
  • 1311
Келемін тау қиялап төмендетіп,
Құйрығын көкшолақтың сүмеңдетіп.
Түскенде сен есіме асыл еркем,
Қоямын атыңды атап өлеңдетіп.

Қайырмасы:
Халәләй, халәләкүләй,
Ләләләлә, ләләләй!
Лиләләләку, лиләләләку,
Қоямын атыңды атап өлеңдетіп-ай.

Шырқайын әнге салып, жүз құбылып,
Сөйлейін ишаратпен судай тұнып.
Көңілің шыныменен болса менде,
Ешкімге сөйлемеші мойның бұрып.

Қайырмасы:
Халәләй, халәләкүләй,
Ләләләлә, ләләләй!
Лиләләләку, лиләләләку,
Қоямын атыңды атап өлеңдетіп-ай.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ерке шақ

  • 0
  • 0

Айналайын, қарағым, орта бойлым,
Сары майдан айырып торта қойдым,
Еркем-ай.
Таста, қалқам, ойынды,

Толық

Ей, сәулем

  • 0
  • 0

Шырқап салса келеді әннің сәні-ей,
Сыбызғышы, сырнайшы, домбырашы-ей, сәулем-ай.
Той-думанды мереке болған жерде-ей,
Қыз-бозбала жиылып ән шырқашы-ей, сәулем-ай.

Толық

Қара нарша

  • 0
  • 0

Деген соң қара нарша, қара нарша,
Қоймайды қара нарша, таудан арша.
Аршаны әкелуші ем таудан сүйреп, ей, ахау-ай,
Аршаны үйіп қойып, жұрт тұрғанша-ай.

Толық

Қарап көріңіз