Өлең, жыр, ақындар

Аққала

  • 09.04.2020
  • 0
  • 0
  • 3516
Келіп атай болжамы,
Болды ауыл олжалы.
Жауды жерге күміс қар,
Енді бізді кім ұстар?

Аппақ әлем айнала-ай,
Кім шет қалар ойнамай?
Жиналдық та топ бала,
Соқтық қардан аққала.

Қандай сүйір дегізген
Мұрыны бар сәбізден,
Көзі қылдық көмірді,
Өзі сондай көңілді.

Деп жаурап ол қалмасын,
Берді Әсет шалмасын.
Көрмейік деп тоңғанын,
Берді Жанар қолғабын.

Темір шелек телпегін
Бере салдым мен тегін.
Дедік күліп: «Жарадық»,
Алыс барып қарадық.
Бізге күліп қараған
Пайда болды қар адам.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тапсырма

  • 0
  • 0

Атам-әжем бірігіп,
Көрсетсін бір ірілік.
Аға, сен де отырма,
Тез бара ғой отынға.

Толық

Жақсы баға

  • 0
  • 0

Өтпепті ғой күн текке,
Арай бестік алыпты.
«Қашан барам мектепке?»,-
Деп Дана қамықты.

Толық

Қаздың балапаны

  • 0
  • 0

Балапаны қаздың,
Қанатыңды жаздың.
Шалшық суды кештің.
Ұрысқан жоқ ешкім.

Толық