Өлең, жыр, ақындар

Ғажайып қала

  • 17.04.2020
  • 0
  • 0
  • 1915
Тауларым үнсіз, ақ иық,
Айрылмайтын сабырдан.
Далам жатыр далиып,
Шалғын-шапан, жамылған.

Үйлер көкке өрлеген,
Күнді сүйіп, нұрлана.
Бұрын соңды көрмеген,
Көз алдымда тұр қала:

Қалған бейне шаншылып,
Жираф-телемұнара.
Жаңалықты(алшы ұғып)
Таратады бұл ара.

Қанат жайып инелік,
Көк аспанда самғайды.
Қала үстіне тұр келіп,
Тікұшақтан аумайды.

Көк өзендей көшеде,
Өтіп жатқан бар бала.
Қызықтарға нешеме,
Қарасады таңдана.

Толғанады жаным да,
Жалауымдай көгілдір.
Бейбітшілік бағында,
Бүр жарады, өмір-гүл.

....Сәулетшілік-арманым,
Баурап түрлі алады ой.
Әттең, мынау салғаным ,
Қағаздағы қала ғой...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Үзілген жапырақ

  • 0
  • 0

Сары ала айналам,
Отырмын. Бау іші.
Құстардың сайраған,
Тым сирек дауысы.

Толық

Оқу

  • 0
  • 0

Ақыл — ойдан саз ұғамын,
Жырға толып тылсым бағым.
Кітап атты қазынаның,
Бұлағынан сусындадым.

Толық

Sсotophobia. Безгек

  • 0
  • 0

Құс жолы бүрлеп төбеңде
бейне өрік талша.
Бейне өрік талша елітер күйге еніп те алса-
Табаныңнан кеп түнде Өлім қыдықтайды екен,

Толық

Қарап көріңіз