Өлең, жыр, ақындар

Ақтау. Шевченко

  • 21.04.2020
  • 0
  • 0
  • 2045
Думанды қала – бағстан,
Түседі көзге алыстан.
Теңіздің бойын жағалап,
Шағала үйлер жарысқан.

Ал кеше, аптап, шөл еді,
Күн нұры сүйген көне еді.
Тарастай талай ақынның,
Тілінде арман көп еді...

Қараңғы, қатал заманда,
Қамалып қапас қамауда.
Қаһарман кобзарь жырлады,
Келерін бақыт Адамға.

Даланы сүйді тағы да,
Украинасын сағына.
Үмітпен шыбық қадады, ол
Айналды Тарас бағына.

Ақ мәрмәр тастап қаланып,
Ақтау деп атты жаңа алып,
Күліп тұр сәби – жас қала,
Теңіз бен шөлден жаралып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қара қарға — үміт құсы

  • 0
  • 0

Арпаның уатып жармасын,
Тегершік диірменге жармасып.
Иегі қисайған бір кемпір,
Сарнасын ал келіп, сарнасын...

Толық

Тау қойнауы

  • 0
  • 0

Тау гүлінің аңқығанда жұпары,
Танау, байғұс, тамсанып бір жұтады.
Тас үйлерден шыға келген теліге,
Таң болып тұр тырбиған әр бұтағы.

Толық

Алтын бидай өлкесі

  • 0
  • 0

Тербеліп алтын бидай, тебіреніп,
Алтын күн шуақ төге еміреніп,
Ақырын айдарымнан аймалайды,
Аяулы атамекен желі келіп.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар