О, Бейтаныс – Мылтықбай Ерімбетов

Аяқ талып, көз жанары шаршаған,
Күндігінде жолығады қанша адам.
О, бейтаныс, кездессек те кенеттен,
Арманымыз қандай ұқсас аңсаған.

Қараңғы түн – түннен мен де қорқамын,
Айлы түн бе? О, бар оған ортағым.
Не үшін, қайда барамын я келемін,
Тыныш түнде тыным таппай жортамын.

Арман, қиял отырғызбай бір жерде,
Сапар шегем, түндерде де, күндерде.
Өкінішсіз тағдыр сыйлап, Құдайым,
Бар бақытты беретіндей бір демде.

Сынағынан өте алмаған тағдырға,
Кеш түсініп, өкінетін шағымда.
О, бейтаныс, сен кездесіп қаласың,
Сосын... тағы жол шақырар алдымда.