Өлең, жыр, ақындар

Көк те жұлдыз, жер де жұлдыз – бәрі ұшқын

  • 04.05.2020
  • 0
  • 0
  • 1806
Көк те жұлдыз, жер де жұлдыз – бәрі ұшқын,
Жұлдыздардың сәулесімен жарыстым.
Тербеледі теңіздері сәуленің,
Сол теңізге батып-шығып әуремін.
Жері қайсы, көгі қайсы – кім білсін,
Жер мен көктің арасында бір гүлсің.
Нәзіктікке табынғандар, бұтақтың
Сыбдыр-сырын жыр қылсын!
Маңдайымның бәрі жұлдыз – бір керім,
Көк болды ма жер деп менің жүргенім!
Шойын-бұлттар қуаныштан балқыды,
Күнге айналды біздің елдің бар түні.
Сұр болаттан таспа тіліп жүрміз көп,
Сом балғадан ұшқын ұшты жұлдыз боп.
Жұлдыз болып жарқырайды қандай жан!
Жұлдыз болып терім тамды маңдайдан.
Жұлдыз-өзен, арман-таудан бас алған,
Біздің керуен «құс жолында» қашаннан…
Міне, осындай біздің өлке, түні де
Жарық пенен қуаныштан жасалған.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өткеріп сезімді күн, төзімді айды...

  • 0
  • 0

Өткеріп сезімді күн, төзімді айды,
Іздесем табар едім сөз ыңғайлы;
Сөзді емес, отырып-ақ өз төсіңде,
Туған жер, ойланамын өзің жәйлі.

Толық

Соқ, сағат! (1 басылым) цикл

  • 0
  • 0

Иегін тау сүйеп Жиекке
Үмітін тұр артып.
Тағы бір ғажайып түн өтті –
Тек қана үлгердім құмартып.

Толық

Ертегі

  • 0
  • 0

Диюды құрдас қып
Сұңқылдай сырластық —
деп күлген бір ерді
алла өртеп жіберді;

Толық

Қарап көріңіз