Қызғаныш – Баянғали Әлімжанов

Тілей бер бір құдайдан өз бағыңды,
Басқаның хақысына көңіл бөлме!
Мәшһүр Жүсіп.

Жүйріктің
Сүйіне алмай жорғасына,
Біреу шықса
Бір сәтке жол басына,
Апырмай,
Анау андай боп кетті-ау деп,
Күйеді кеп ішіміз,
Болмашыға!
Жақсы атты бола қалса,
Жолдас, іні,
Күйінеміз,
Қия алмай болмашыны,
Қимаймыз
Қас жүйрікке қиқуды да,
Шашамыз
Шақырлатып жолға шыны!
Ақылды
Арамдыққа жаратамыз,
Ауызын
Айға теріс қаратамыз,
Өсу үшін өйткен ғой,
Бүйткен ғой деп,
Сыртынан
Қардай өсек боратамыз!
Жақсыны
Жамандаған сыр тыңдаймыз,
Бір тынбай,
Беталбаты былшылдаймыз,
Қалайша,
Кетеді деп, алға шығып.
Қызыл ит,
Қызғаныштан қалшылдаймыз!
Ойлайды доғал тайыз,
Ізгі алыстан,
Сәулелі сыр іздейік
Біз ғарыштан,
Даналар айтып кеткен,
Туады деп,
Біреуді сынап, мінеу
Қызғаныштан!
Тумайды
Таза дүние кір көңілден,
Кірлетпе,
Бәріңе де нұр берілген,
Көре алмай жүргеніңде,
Өзгелерді,
Өтіп кетпе,
Түк көрмей бұл өмірден!
Өмірді
Адамдардың жарысына,
Санау жөн бе,
Бәсеке, шабысуға?
Өзіңді
Өзің қорлау емес пе екен,
Біреудің
Ішің күю табысына?!
Бәз біреу саналса да
Қанша мықты,
Жалғанға,
Мейлі, солай жар салыпты,
Қызғандырып,
Ішіңді күйдірердей,
Кім екен,
Көктен түскен соншалықты?!
Шаруаң не,
Жұрттың қызық көргенінде,
Бәйгеде
Есіп, бөсіп жеңгенінде,
Өз жолыңмен, шүкір деп,
Аяңдай бер,
Жаратқанның
Өзіңе бергеніне!
Жатса да неше түрлі,
Пікір шығып,
Тұтқасы дүниенің
Шүкіршілік,
Өзіңді артық санасаң,
Ол асылық,
Кем тұтсаң,
Барып тұрған күпіршілік!