Бір-ақ сөз

Керегі не
Аттанның да,
Айғайдың?
Айнытады ақылыңнан
Ойбай мұң.
Сабыр керек
Дүниеге жынданған,
Жанға шипа
Болар сөзді ойлаймын.
«Жетем десең
Жер жүзілік мақтанға,
Дауылдай соқ,
Өрттей лаула,
Аттанда!»
Деп қайрайды...
Кімге дәрі тентек сөз
Жарты ғалам
Күйіп,
Жанып жатқанда?!
Жалмап,
Жұлып
Жанталасқан жаһан да,
Көкірегі
Көк тіреген қаһан да,
Қандай сөзге
Тоқтар екен,
Тойымсыз
Нақақ қанды
Кешіп жүрген наһан да?!
Ұмытылып
Иман, ұят, мейірім,
Сұлулық та
Селт еткізбей зейінін,
Неге адамның
Тамырларын
Жын буып,
Жалмауыздық
Жаулап алған пейілін?!
Сабыр,
Тәуба,
Шүкір десек ұғар ма,
Әлде адамзат
Қан төгуге құмар ма,
Бірін­бірі қырып­жойып,
Билесе,
Біз ұқпайтын
Бір ұшпаққа шыға ма?
Жер жүзінің
Тіршілігін тәмамдар
Ақырзаман
Келсе қандай амал бар?..
Тоқтайықшы
Түсінікті бір сөзге:
Бір­біріңе
Оқ атпаңдар, адамдар!