Батырдың ескерткіші – Баянғали Әлімжанов

Сауын айтып алысқа да, жақынға,
Бәйге беріп балуанға да, ақынға,
Ұрпақтары қойды ескерткіш той жасап,
Бір ауылдың атасына,
Батырға!
Шыншылмын деп жұрт сынағыш бір замандас міншілдеу,
Бар міндеті – біткен істі кекеп, мұқап, күңкілдеу:
«Осы күні батыр деген кетті ғой тым көбейіп!
Мен білмейтін мынауың кім ?!» – дегенде,
Мүмкін емес күрсінбеу!
Ойдан құрап, ханнан сұрап алған атақ емес қой ол жасанды,
Ел мен жердің құрбаны боп, аңыз, батыр атанды,
Бір соғыста сен елемей тұрған бүгін белгісіздеу сол батыр,
Аман алып қалған шығар, бәлкім, сенің әулетіңді,
Атаңды!
Керек десең, бабалардың бәрі батыр жанын қиған ел үшін,
Одан асқан арыс та жоқ, арыстан жоқ бұл ғаламда мен үшін,
Арқасында аталардың бүгін ел боп, өсіп өркен, кеңейгені өрісің!
...Мырс-мырс күліп, мынау кім деп шүйірген,
Мұрыныңды бұзар ма еді сол үшін!