Елден кеткен бір өкініш, шалады мұң

Елден кеткен бір өкініш, шалады мұң,
Қандай болды, – деп ойлаймын, – дала бүгін.
Шалғай жатқан ауылда қалды менің
Шалқып-тасқан перзент шақ, балалығым.

Қызыл шілік ат шапқан шырақ бұрын –
Кешіп жүрген шалғынды, қияқ, гүлін.
Жетсем егер ауылға! Жетсем, шіркін!
Бала болып кететін сияқтымын.

---