Өлең, жыр, ақындар

Сенгендер мансабына, мал мен баққа

  • 18.07.2020
  • 0
  • 0
  • 1205
Сенгендер мансабына, мал мен баққа,
Ұнатпай сүйенгенді тіл мен жаққа,
Айтылған жыры шоқтай қарыған соң,
Тастапты кітаптарын жанған отқа.

Құл қылып құлақкесті бас ұрғанды,
Сарғайтып сағыныштан ғашық жарды,
Жандайшап сала алмаған тілге кісен,
Қаматқан абақтыға асылдарды.

Айтқанға ақиқатты қауіп басым,
Кезінде қалай айтқан тауып Қасым.
Тілдерін шешендердің кесе алмаған,
Тастаған сол тіл үшін шауып басын.

Болатын, қайран, ерлер, елге тірек,
Сіздерді үлгі қылып ер жетіп ек.
Қалса да өкпесі өшіп, қуат кеміп,
Өкшесін тұрған олар жерге тіреп.

Айтқанды ауырсынса ет пен сүйек,
Кей кезде қойған болса тілге тиек,
Тілімен ары менен жанын қорғап,
Арқасын тұрған олар елге сүйеп.

Қаланың қызып жатқан базарындай,
Халық жоқ жер бетінде қазағымдай.
Шыжғырған шындықты айтқан ақындары
Киелі қазағымның таза арындай.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Табиғаттың құбылмалы мезгілі

  • 0
  • 1

Табиғаттың құбылмалы мезгілі,
Айырықша байқалады күз күні.
Аттың басын бұра алады сол ғана,
Мінген аттың болса кімде тізгіні.

Толық

Көздің жасы

  • 0
  • 0

Көздің жасы қайғы-мұңды жуады,
Көздің жасы іштің дертін қуады.
Көздің жасы жанарыңнан мөлтілдеп,
Қамыққанда, зарыққанда шығады.

Толық

Тыңдамай ми менен жүректі

  • 0
  • 0

Тыңдамай ми менен жүректі,
Бағынса нәпсі мен ақшаға,
Қалайша түреді түнекті,
Жегі құрт түспей ме бақшаға?!

Толық

Басқа да жазбалар