Үлкен жолда жатқан көлік ағылып – Ақылбек Шаяхмет

Үлкен жолда жатқан көлік ағылып,
Қарамайды жолаушыға көлдеңен.
Кетпес пе екен жүрісінен жаңылып,
Жол тәртібін, ережесін білмеген.

Асфальт жолды күннің көзі қыздырып,
Танауыңды жарып кетер қарамай.
Сананы да шырмап алар жүз күдік,
Шешесінен таяқ жеген баладай.

Уақыт та өткен шығар бірталай,
Аялдама толып кеткен қоқысқа.
Заулап келе жатқан көлік байқамай
Қаз-үйректі тапап кетті оқыста.

Көзге жылы көрінеді қарайған,
Жол бойынан танып келем әр ізді.
Сым тартылған бағаналар сорайған
Сигареттің жарнамасы тәрізді.

Жол, бәрібір, жетелейді алысқа,
Шыдау керек жыласаң да, күлсең да.
Қатарыңнан сен де ендеше қалыспа,
Арып-ашып, жаяу-жалпы жүрсең де…