Бұрын
Бұрын,
Көңілімнің бағында гүлдеп тұратын үміттер.
Көкірегімдегі нұр шашатын күдік те.
Түні бойы өлең жазып,
Таң алды
Жанарымда жай ойнаушы ед, жігіттер!..
Кеше,
Талай-талай кітап оқып тартымды,
Ақыл-есім ойжетпеске талпынды.
Ондай кезде, мырзасынғандардың бетіне
Шашып кететінмін алтынды.
Құштарымнан жаратылып армандар,
Көктем келсе, тамшылайтын талдан бал…
Бүгін,
Жалған өрнегімен жауратты
Жалбыр-жұлбыр жауған қар…
Менен гөрі бақыттырақ секілді,
Мәйхананы мекен етіп алғандар…
Енді,
Ойламаңыз мен секілді ерді сіз,
Күз келді де, меңдеп алды жерді сыз.
…Жындарына еріп кетті бір адам,
Барар жері белгісіз…
Шынар Каирова
Керемет өлең, рахмет!!!
Талас
Уау, Ақберен Елгезектің 'Бұрын' өлеңі керемет. 'Бұрын, Көңілімнің бағында гүлдеп тұратын үміттер. Көкірегімдегі нұр шашатын күдік те. Түні бойы өлең жазып, Таң алды Жанарымда жай ойнаушы ед' деген жері – бұрынғы жасампаздық, арман толы күндерді соншалықты жылы еске түсіреді. 'Құштарымнан жаратылып армандар, Көктем келсе, тамшылайтын талдан бал' – қандай әдемі сурет! Ал 'Бүгін, Жалған өрнегімен жауратты Жалбыр-жұлбыр жауған қар… Мәйхананы мекен етіп алғандар' дегені – бүгінгі жалғандық пен бақытсыздықтың қайғысы. Соңындағы 'Жындарына еріп кетті бір адам, Барар жері белгісіз' – белгісіздікке кету, жоғалу мотиві жүрекке жетеді. Өмірдің өзгеруі, үміттің солуы туралы осындай лирика қазақ поэзиясында сирек кездеседі. Рахмет!