Бақ ішінде – Арайлым Мұраталиева

БАҚ ІШІНДЕ

Күз де келді шықпайтын жүз күн ойдан,
Жүрегімде басталды ізгі майдан.
Айтыңызшы, көрдіңіз осы қашан,
Сұлулықты сүймейтін қызды қайдан?

Қарашы, аға, бақтағы тамашаға,
Сап-сары түс Тағдырға жарасады, ə?!
Сары өлеңнің тербеліп ырғағына,
Мүмкін, вальс билерміз оңашада...

Қылықты емен, қызға тəн жоқ бұрымым,
Бір жүректің сонда да от-жырымын.
Мені ақын деп ойлайды ел, шындығында -
Тағдыр ғылымдарының докторымын!

Уақыт деген - Түндер мен Таң күресі,
Күресі жоқ тірліктің мəнді несі?
Жел дегенің - Өмірдің күрсінісі,
Өмір деген - Жүректің əңгімесі.

Сыршылдығын ұнатам мына бақтың,
Жалғыздығын тұр оның кінəлап кім?
Құстың бəрі қайтыпты Көктеміне,
Өткеніне оралып бір ағаш тұр...

Жүрегімде басталды ізгі майдан,
Кетпейікші алыстап Біз Құдайдан.
Жарты əлемге дауысым жетер ме екен,
Күзді қатты сүйемін,
Сізді қайдам...