Мынау – бақытты, мынау – бақытсыз – Кеңшілік Мырзабеков

«Мынау – бақытты, мынау – бақытсыз»
Деуге болмайды пайым-парықсыз.
Дүмеп жатпайды тойың дамылсыз,
Думан болмайды уайым-налусыз.
Тойдың барлығы бақыт тойы емес,
Бір сәт көрген мұң мәңгі сор емес.
Бақыт – мәңгілік емес татулық,
Қайғы – мәңгілік емес төбелес.
Біреу бақытты жылап тынса да,
Біреу бақытсыз күліп тұрса да.
Бақыт біреуге өткен бір күні,
Бүгін басына жұмақ туса да.
Түсі қайғының түндей қара ма,
Түсі бақыттың таңдай бола ма?
Солай сіңгенмен шартты санаға,
Бұлай деуіміз нақты баға ма?
...Жоқ, жоқ, әрине, нақты баға емес,
Бақыт кей-кейде тәтті бал емес.
Қайғы дегенің қара тұз емес,
Нақты теңеулер сәтті, дәл емес.
Бірақ екеуі егіз, бары рас,
Бірі-бірімен бақталас, жаны қас.
Жалқы жүрекке жұп боп ұялап,
Бірі-біріне тәкаппар, танымас.
Жұмыр баспенен көріп екеуін,
Кезіп келеміз дүние мекенін.
Адам адамға тіріде айта алмас
Кімнің бақытты,
Кімнің бақытсыз екенін...