Өлең, жыр, ақындар

Құдық

  • 01.09.2020
  • 0
  • 0
  • 863
Торғай, сенде құдықтар көп
Шыңыраудан су тартқан.
Қара жердің жүрегінен
Қасиетімен қыл тартқан.
Қапырық түтеп шөлдегенде
Кәусарыңнан бір тартқан
Жас сәбидей қуанушы еді,
Жаңа шыққан құндақтан.
Шеменіңде тағдыр жатқан,
Шыңырауында талшық жатқан,
Тамшысында сыр жатқан,
Торғай, сенің құдықтарың
Аумайды бір жұмбақтан.
Кейде құмақ,
Кейде қырдан,
Кейде жырақ,
Құм-шағылдан
Саған жолым тірелер.
Келем саған мен қаталап,
Мейіріміңмен сен боталап,
Екеумізді тең махаббат
Мөлдіретіп жіберер.
Екеумізде бірдей шөл бар,
Бір кәусар бар,
Бірін-бірі қандырар,
Бір-біріне махаббаттай
Мәңгі ынтық,
Мәңгі іңкәр,
Мәңгі зар.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жастық

  • 0
  • 0

Көктемгі бір өзеннің тасқынымысың
Көбігін көкке ататұғын көкек айында.
Жаз алыс...
Аптабы сорып бастығу үшін

Толық

Таудан тұрған бұлт жаумай тына ма

  • 0
  • 0

Таудан тұрған бұлт жаумай тына ма,
Жасауыл-жел айдап, аумай тына ма?
Қайырлы көктемнің найзағай, нөсері –
Жомарт жаздарға сияпат, сыбаға!

Толық

Бақыт деп білем

  • 0
  • 0

Отқа да салам өзімді, суға да салам,
(Адам ба өзін суарып шыңдамаса адам?)
Өз жүрегіммен үрлеймін өз көрігімді,
Өз жүрегіммен Өзіңді бірге жасаған.

Толық

Қарап көріңіз