Өлең, жыр, ақындар

Ғажайып сәт неге қысқа сонша, әттең...

  • 19.09.2020
  • 0
  • 0
  • 2883
Ғажайып сәт неге қысқа сонша, әттең,
Қарадық та қызығына тоймадық.
Бір көргеннен жалт қарастық, сол сәттен
Қара көзбен сиқырлы ойын ойнадық.
Жаңа мінез – жастық өбіп түнімен,
Жарық таңда жан боп туып үлгілі,
Шақырымнан қара көздің нұрымен
«Сенікімін» деп сөйледік бір күні.
Көңіл босап, аяулы боп түріміз,
Көрейінгі деген оймен бір анық,
Қарыс жерден бірімізге біріміз
Жете алмайтын жандардай боп жыладық.
Жан толқытып тік керілген қас пенен
Ерініңнен үлбіретіп күлкіңді
Тұрғаныңды тіл жеткісіз асқақ ең
Асқақ едің сұлулықпен бір түрлі.
Сол сәтті мен қаншама рет ойладым
Қанашама рет айттым оны отты үнмен?!
Қара көзбен сыйқырлы ойын ойнадым,
Одан артық қызық көрген жоқпын мен.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

О, Ләйлә, мұңсызбын демеспін

  • 0
  • 0

«О, Ләйлә, мұңсызбын демеспін,
Қайғырса, қанатсыз емес кім?!
Бірақ та жынданып кететін
Мен саған Мәжнүн емеспін!»

Толық

Көк аспан оқалы жіп төкті

  • 0
  • 0

Көк аспан оқалы жіп төкті,
Құйылтып көгілдір бақтарға.
Алаңда билер де бітпепті,
Көп қызық сол күні жатты алда.

Толық

Тынып ем, тұнайын деп тыныппын ғой

  • 0
  • 0

Тынып ем, тұнайын деп тыныппын ғой,
Сен мені көрмеген соң ұмыттың ғой.
Жанымда мұң бар еді мың бәлелі,
Мен соған түсе-түсе құнықтым ғой.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар