Өлең, жыр, ақындар

Өмір өлең!

  • 11.10.2020
  • 0
  • 0
  • 1158
Берейінші күзді мына суреттеп.
Қысыңа да жеткізетін сүйреп кеп.
Жапырақ та тағдыр тағылым сияқты,
Жерге түсер ирелеңдеп, билеп кеп.
Бұл жапырақ баламасы тағдырдың.
Жайқалдың сен,
Жас жапырақ сән құрдың.
Күз келгенде сабағынан үзілген,
Өмір деген,
Тап осылай жан құрбым.
Шабытымның бітелмесе бұлағы.
Талай-талай өр өлеңдер шығады.
Өлең ғұмыр,
Жан- жарамды емдеуші,
Ақындардың астындағы пырағы.
Сөнсе дағы адам, ғұмыр, шырағы.
Игілігі шежіреде тұрады.
Жын өмірден, шын өмірге баратын,
Пенделердің сонда дейді, тұрағы.
Тағдыр салып алса дағы тезіне.
Тыңда құрбым,
Құлақ салшы сөзіме.
Адамзаттың тек есімі қалатын,
Өмір деген,
Абыз жазған шежіре.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Нөсер жауын...

  • 0
  • 0

Нөсер жауын себелеп, терезеңнен.
Бір өксігің байқалып кенезеңнен.
Ғашықтықтың бал дәмін сезбегендей,
Солғын тартқан ерінің, кенезерген.

Толық

Сол бақытты тосамын

  • 0
  • 0

Түтетпесе әке-шеше ошағын.
Керегі не, мына жазған бос әнім.
Жарқырайтын күнім келер әлі де,
Сол күндерді,

Толық

Кейбіреуге аталы сөз ұнайды

  • 0
  • 0

Кейбіреуге аталы сөз ұнайды.
Кейбір жандар жығылғанда сынайды.
Пендеміз ғой, досты іздеп жүрмін мен,
Достан артық қадірлейтін құдайды.

Толық

Басқа да жазбалар