Аялдамадағы қыз – Абдулмахмуд Пошатаев

Қарапайым күртешең бар үстіңде.
Капроның аяғыңда, үстің бе?!
Тоңып бара жатқандай боп көріндің,
Аялдама, автобустан түстің де.
Жұпыны еді киімің де, үстіңде.
Мен де жаяу, жай киім бар үстімде.
Жай ғана ердім, гүл алатын ақшам жоқ,
Сол автобус,
Аялдама,
Түстім де.
Сырым менен жырым қалды, айта алмай.
Соңыңда ұзақ жүргендігім, байқалмай.
Қала түнін жаяу жүріп келемін,
Өзім мінген автобуспен қайта алмай.
Таба алмадым сол дертімнің бір емін.
Бақыт күнім,
Аңсап кейде жүремін.
Сезбедің ау мені сол күн соңыңда,
Ұстап алып келе жатқан жүрегін.
Өтті айлар,
Өтті жылдар, өтті күн.
Армандарым алға қойған көп тұғын.
Қара түнде ғайып болған періште,
Тек қасымда сол ару қыз жоқ бүгін.