Өлең, жыр, ақындар

Аялдамадағы қыз

  • 11.10.2020
  • 0
  • 0
  • 1633
Қарапайым күртешең бар үстіңде.
Капроның аяғыңда, үстің бе?!
Тоңып бара жатқандай боп көріндің,
Аялдама, автобустан түстің де.
Жұпыны еді киімің де, үстіңде.
Мен де жаяу, жай киім бар үстімде.
Жай ғана ердім, гүл алатын ақшам жоқ,
Сол автобус,
Аялдама,
Түстім де.
Сырым менен жырым қалды, айта алмай.
Соңыңда ұзақ жүргендігім, байқалмай.
Қала түнін жаяу жүріп келемін,
Өзім мінген автобуспен қайта алмай.
Таба алмадым сол дертімнің бір емін.
Бақыт күнім,
Аңсап кейде жүремін.
Сезбедің ау мені сол күн соңыңда,
Ұстап алып келе жатқан жүрегін.
Өтті айлар,
Өтті жылдар, өтті күн.
Армандарым алға қойған көп тұғын.
Қара түнде ғайып болған періште,
Тек қасымда сол ару қыз жоқ бүгін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өз келінің сорлатпасын...

  • 0
  • 0

Түсетінін білмей маған салмақтың.
Махаббат-ай,
Өз-өзімді алдаппын.
«Заманауи» әйелімді кезінде,

Толық

Әпкелерге

  • 0
  • 0

Өткен өмір өтті ғой, өткен елес.
Қазіргі бір жағдайым көктем емес.
Аға-іні ұмытып кетсе дағы,
Әпкем мені ұмытып кеткен емес.

Толық

Анаға тағызым

  • 0
  • 0

Болса да бір басымда қанша уайым.
Жабырқап жүр әлі де жан сарайым.
Бейтіңді көтеремін, асыл ана,
Басыңа тұрғызамын хан сарайын.

Толық

Қарап көріңіз