Өлең, жыр, ақындар

Өкініштің отына салып кетпей

  • 11.10.2020
  • 0
  • 0
  • 1575
Өкініштің отына салып кетпей,
Өзімменен ілестіріп алып кетпей.
Қалайша шыдап жүрмін таң қаламын.
Сол ұшқынның отына жанып кетпей?!
Болуым керек еді жақының бір.
Оған да жетпей жатыр ақылың бір.
Енді сені кім жақын тартар екен,
Аллам ғана қолдасын, ақырын жүр.
Жан табылар саған да, маған серік.
Уәдеге сен берік, мен де берік.
Тағы келіп жаны ашып айтар деймін,
Түсіңе, жол сілтейтін әкең келіп.
Екеуміз араласып екі тілде.
Сол күндер бұлбұл ұшты, есімің де.
Кеше алмаймын, қапамын мені түсін,
Болсаң да, лайық затың кешірімге.
Жансың ғой иттігің жоқ, жамандығың.
Сау бол жаным, керек қой амандығың.
Екеуміз екі бөлек кеттік неге?!
Жаныма қатты батты маған бүгін.
Балдардың қарамадық тағдырына.
Бағалай алмадық ау барды мына.
Кім біледі, сот емес, үміттімін,
Адам емес,
Алланың жарлығына.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қара күзде

  • 0
  • 0

Қара күз, көкте тұман тұншығады.
Белгісіз енді қашан күн шығады.
Қара тал жапырағынан айырылып,
Жел тербеп, бір-біріне ұмсынады.

Толық

Еркек деген сүйенетін тірегің

  • 0
  • 0

Силаған ер азамат асылын.
Сезім оты ұшқындасын жасырын.
Бір төсекте қартайуға жазсыншы,
Ұзақ өмір жасасыншы ғашығың.

Толық

Деуші еді әкем!

  • 0
  • 0

Деуші еді әкем, апасының баласы.
Оған да әке, менің де бар таласым.
Сол анадан туып тұрып әкежан,
Қанды балақ бүркіт болдым қарашы.

Толық

Қарап көріңіз