Жездеме – Абдулмахмуд Пошатаев

(Сәкеннің аруағына бағыштадым-1)

Отырдым кеше түнде,
Телефон ақтарып бір,
Мейраммен құттықтадым,
Достарды, шаттанып бір.
Көзіме жас оралды,
Вацапың сақталып тұр.
Жазсам да оқымайсың.
Қоңырау естілмейді.
Бұл өмір жалған екен,
Садағаң кетсін мейлі.
Сен қалай өмір сүрдің,
Сен қалай өстің мейлі,
Қоңырау шала алмадым,
Дауысың естілмейді.
Жүрегім қан жылады,
Бұл жалған өтер екен.
Қасыңда тірі жүрген,
Жанға асыл жетер ме екен.
Құйрықты жұлдыздар да,
Ағып бір өтеді екен.
Тіріңде бағаладым,
Өлген соң жылап Алла-ай,
Өмірде сыйлас жанды,
Өліммен сынағандай,
Жоқ десе, сенбей көңіл,
Бекиді-ау бұғанағым.
Жүрегім қан жылама,
Өтініп сұранамын.
Желіні ашып қалсам,
Достықта жарқырайсың.
Қайның ем тұз сұрасаң,
Өзіңнен бал сұрайтын.
Сен жоқсың, амалым не,
«Лайкпен»- қал сұрайтын.
Амандық тілеп өтем,
Халқыма, достарыма.
Көзім де анық жетер,
Ақ ниет дос жанына.
Сен жоқсың Лайк басар,
Сөз жазар посттарыма.