Ұлт сарбаздарына
- 0
- 0
Жаңғыртып сөздің салтын көнергеннің,
Көнені жаңартса екен өр өлеңім.
Көсемдер топ алдында сөз бастаса,
Қол бастайтын осы ғой өрендерім.
Анам-ай
Анам ай,
Жан едің ғой ісі бөлек.
Жаятын дасханын кісіге деп,
Балаңды ойлап жүрсің, кетсең дағы,
Әп-әдемі қалпында түсіме еніп.
Аттырып бейнетпенен ала таңын.
Баптап ең қоңыр қаздай балапанын.
Басымнан кім сипайды?
Анашым жоқ,
Қандай жұмсақ жылы еді алақаның.
Жан едің ғой ісі бөлек.
Жаятын дасханын кісіге деп,
Балаңды ойлап жүрсің, кетсең дағы,
Әп-әдемі қалпында түсіме еніп.
Аттырып бейнетпенен ала таңын.
Баптап ең қоңыр қаздай балапанын.
Басымнан кім сипайды?
Анашым жоқ,
Қандай жұмсақ жылы еді алақаның.
Пікірлер (5)
Пікір қалдырыңыз
Қайда біздің түйсігіміз, өреміз
- 0
- 0
Қайда біздің түйсігіміз, өреміз.
Қатын айтса, бала айтса көнеміз.
«Атасы басқа аттан түс»- деп кетпейміз,
Ағайын мен жанұяны бөлеміз.
Мариям
өте керемет
Шынар
Жүрекке жеретін өлең екен шынында
Юалайи
Түсімде көрдім тағыда
Күлімдеп жүрсің бағымда,
Сол сәтте....
Жібек
Әкеге керек
Мақсат
«Анам‑ай» — қазақ поэзиясының шебері Абдулмахмуд Пошатаев жазған әсерлі туынды. Бұл өлеңде ақын жүрек түкпіріндегі бала сезімдерін, Анаға деген сағыныш пен сүйіспеншілікті терең жеткізеді. Сөздерінде өмірдің қиындықтары мен ішкі толғаныстары көркем тілмен бейнеленіп, оқырманға шынайы эмоция сыйлайды. Өлеңнің тілі әдемі үйлесімді, мәні адамға ой салатын философиялық мазмұнға толы. Мұндай шығармалар қазақ әдебиетінің рухани құндылығын көрсетеді әрі кез келген оқырманға жүрекпен оқуға тұратын материал ұсынады. Оның поэзиясындағы сөз мәнерлері мен сезімдік сипаты — қазақ әдебиетін сүйетіндер үшін ерекше әсер қалдыратын өлеңдердің бірі.