Тасымды домалатқан өрге менің

Тасымды домалатқан өрге менің.
Өз анаң,
Қандай қиын жерлегенің.
Көкте самғап кеттің ау, мені тастап,
Қамқоршым ең, жан анам жерде менің.

Абдулмахмуд Пошатаев ана тасымды домалатқан өрге менің Абдулмахмуд Пошатаев өлеңдері

Пікірлер (0)

Жүрегіңнің таппай жүрсің бір емін.
Жақсы жансың оны мен де білемін.
Жолықса екен сізді сүйер азамат,
Жүрегіңнің ішіндегі жүрегің.

Толық

Бауырларым мені айып етпеңдер,
Оралмайды келмес жерге кеткендер.
Адуынды мінезіме шыдамай,
Теріс қарап,

Толық

Әй ағасы,
Неге көңіл шекті мұң?!
Әзілдескен қандай жақсы кеш құрым.
Күнін кешпе өтінерім өмірде,

Толық