Қалауын тапсаң жанады қар да – Дәурен Айманбетов

Қалауын тапсаң жанады қар да,
Адамның ниет, талабы барда.
Жүрек жібітер таба алмай сөздер,
Жүдеп жүргенім саған ұнарға.
Көтермес жүкті арқалап нетем,
Хат шықпай тәуір әртарап кетем.
Ойымды өзіңе зергері сөздің,
Жеткізер ме еді Мархабат(1) көкем.
Шабыттанып құр, уа, не берем,
Поэзияның да құлагері емен.
Атымнан саған Әбілда(2) көкем,
Жазып берер ме ед бір әдемі өлең.
Жазғандарын жұрт жақұт санаған,
Қайда жүр осы Бақытжан(3) ағам?
Өзіңді жырлар шабытынан сәл,
Бере тұрса ғой уақытша маған.
Қалауын тапсаң жанса егер қарың,
Сөздерге тәтті тапшы емен, бар үн.
Әлемге сені мәлім ететін,
Өзім-ақ жазам жақсы өлең, жаным.
Қара да тұр!
1- М. Байғұт- жазушы
2- Ә. Аймақ- ақын
3- Б. Алдияр- ақын