Өлең, жыр, ақындар

Қиын екен...

  • 11.11.2020
  • 0
  • 0
  • 577
Көңілім-ау, қайтесің күдік теріп,
Қуаныш та жоғалды күліп келіп.
Аппақ әлем алдымнан қарсы алғанда,
Жақсылықтан, шіркін-ай, үмітті едік.

Жоғалды ма тазалық қайда кеткен,
Сезім қайда шынайы жайдары еткен?
Самал да жоқ сол күнгі еркелеп кеп,
Сүйетұғын жүзімнен майда леппен.

Арман қолын бұлғайтын биік шыңнан,
Гүлім қайда әкелген жиып қырдан?
Ғашық жардың еліткен сезіміне,
Махаббатым бар еді тұнып тұрған.

Жалғандық-ай өмірдің сыйы ма екен,
Жүректен мұң кетпейді күйі бөтен.
Таба алдым ба білмеймін, о, дүние,
Бар нәрсені іздеген қиын екен...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жүрек саған...

  • 0
  • 0

Көңіл қалай ұмытады...білмедім,
Түсіп еді отқа, суға, күйге мың..
Ұмытамын дегенімен жүректің
Ұмытуға дәрмені жоқ сүйгенін.

Толық

БАР мен ЖОҚ

  • 0
  • 0

Тәкаппарсыған кеуденің іші-ай жылу жоқ,
Сезімге серттей тұрақты көңіл тұру жоқ.
Өшпестей болып көрінген сонау күндерде,
Ажырамастай сенісіп алып жүру жоқ.

Толық

Ай - жалғыз, мен де...

  • 0
  • 0

Еріксіз қимай батты күн,
Түн келді үнсіз қарсы алдым.
Ұзатып салып жолдарды,
Шамдары жанды вокзалдың.

Толық

Қарап көріңіз