Ұқсастық – Алма Түсіпбекова

Жылап аққан сылдырындай жылғаның,
Түсінемін тірі жанда сыр барын.
... Байқап қалдым, қоқыс терген әйелдің
Гүлге қарап, мұңға батып тұрғанын.
Жүдеу өңді, төменшіктеу назары,
Ерте көшкен секілді өмір-базары.
Қайыршының күнін кешкен сол жанның
Қоқыстағы гүл дестеде – назары.
Гүлге оранған күн түсе ме есіне,
Гүлге сонша тесіледі несіне?
Солған гүлге сонша қарап тұрғанша
Кешкі асына іздемей ме несібе?..
Құлы болған жан ба еді, әлде, теңгенің,
Қатал тағдыр салған, сірә, шеңгелін.
Тағдырының тайқы ма екен тақтасы,
Сұрқай-өмір ерте алды ма сенгенін?..
Бақытының шыт көйлегі тозғасын,
Сезген сәтте тағдырынан озбасын,
Өткен күндер тілгілеп бір өзегін,
Жертөледе сыққан болар көз жасын.
Санасында – сағым болған сая-бақ.
Гүл дестені жақынырақ таяп ап.
Өткен күнін – көктем күнін сипайды ол,
Тілімденген қолдарымен аялап.
Құлақ салсаң сырға толы сөзіме,
Бір ойды анық ұялаттым өзіме:
Солған гүл мен сол әйелде ұқсастық,
Бар секілді көрінгені көзіме...