Нөмір мен өмір – Баянғали Әлімжанов

Құдай білер
Шектен шығып тасқанды,
Халық сүймес
Қалыбынан асқанды.
Бірінші орын,
Екінші орын,
Үшінші...
Деп нөмірлеп
Тарих жазу басталды!
Неге сонша
Құмар болдық нөмірге,
Өкім айтып
Өтіп кеткен өмірге?
Нөмірге өмір сыймайды ғой,
Ойлап көр,
Көнбейді ғой
Ілімге де,
Көңілге!
Миллиондап
Адамды айдап қасапқа,
Өртеп,
Отап,
Дән қалдырмай масақта,
Жаулап алып
Жалмап жұтқан жан­жағын
Тарихты тек
Біріншілер жасап па?
Небір ғажап
Ерлер өткен еңіреп,
Айта алмайсың
Бірін ауыр,
Жеңіл деп,
Ақиқатқа жетесің бе
Ойлап көр,
Аталарды
Аналарды
Нөмірлеп!
Желп­желп еткен
Жер жаһандық желікпен,
Естен танып
Есеп қуған,
Еріккен,
Жарнамаға
Жанын сатқан жайсаңдар
Нөмір құмар,
Орын құмар
Неліктен?
Нөмірлеумен
Түсінбессің заманды,
Нөмірлейді
Поездарды
Вагонды,
Нөмірлеген
Концлагерь
ГУЛагта...
Нөмірлеуге
Болмайды ғой адамды!
Ақыл­ойға,
Әділетке жүгінші,
Дүниенің
Шексіздігін ұғыншы...
Әрбір адам
Қайталанбас құбылыс,
Әрбір адам
Өз орнында Бірінші!