Тарихты қопару – Баянғали Әлімжанов

Тарихты
Келмейді
Қозғағым,
Қозғап ем
Жындана жаздадым,
Көрмей­ақ,
Білмей­ақ қояйын
Арыстың
Ақ жолдан азғанын.
Аруаққа
Ат қалған артында,
Тас ату
Жоқ ата салтымда.
Қопара берме деп
Өткенді
Айтатын
Әкеміз марқұм да!
Кезеңдер
Өткен ғой
Жұртқа сын,
Құйтырқы
Саясат құртқасын,
Қисайған,
Қираған тағдырлар
Жағасын
Жендеттер жыртқасын,
Қанқұйлы
Заманның
Құрбаны,
Тимеңдер,
Тып­тыныш
Ұйықтасын!
* * *
Оқытты:
«Өтірік жоқ,
Жамандау жоқ,
Әкең – жау,
Атаң да жау,
Ағаң жау» деп,
Жалғанның жетегінде жүре бердік
Бұғыңқы
Бодан елде бағамдау жоқ!
* * *
Ойлыға оңай боп па ол заманда,
Кеңестік кескілесті болжаған ба,
Көрдегіге төрешіл төрдегіні
Апарып қояр ма еді сол заманға?
* * *
Ары аударып
Аруақтарды,
Бері аударып,
Біз осы
Кімнен,
Не үшін,
Не дауладық?
Салыстырып,
Тартысып,
Талас қылып,
Құр босқа
Қанша уақыт
Танаурадық!
* * *
Сүйек тауып сан ғасырлық қалыңнан,
Таңба басып
Масаттанып салдың ба ән?
Өткеніңді қопарумен жүргенде
Ор қазылып қойған жоқ па алдыңнан?
Бақталастық
Бәсекеге безектеп,
Өзіңді өзің
Теуіп жүріп өзекке,
Алас ұрып қала көрме бір күні
Аждаһаның аузындағы көжектей!
Ерлігіне естен танып бабаның
Ертегіге шексіз нанған баламын.
Алдаспанын тірей ұстап көлденең
Тіліп өткен айдаһардың аранын!